Evet baya bi zaman geçmiş yazmayalı. Bi sürü bişeyler oldu bu sayısız ayda, anlatmam lazım. Afrika müziğine sardım. Okulda bir sürü bişeyler oldu. İnsanlar bir garip. İstanbula gittim geldim bi ara.
Ya arkadaş tatil nedir unuttum. Nasıl bir çalişma hayatıymış bu. Alkolik olmaya başladım biraz biraz. Param yok ama alkolik oluyorum, hep böyle filmlerdeki gibi jack daniels içmek istemiştim ama promosyona girmiş rakıları içiyorum bu aralar en pahalı olarak. Aslında düşününce bira daha pahalıya geliyor.
Ev değiştirdim bu arada (bu ara dediğim 2 ay) tek yaşıyorum artık. Geçen bu yeni taşındığım eve geliyorum kızılaydan dolmuşa binicem; herifin teki karşı binadan intihar ediyor. İlk başta işçi filan zannettim, sallamadım sonra herif binadan sarktı felan, insanlarda sonradan uyandı benim gibi, göbeğini filan kesti jiletle galiba, uzaktan görünmüyodu pek. Bağırdı sonra, insanlar öyle yürüyüp veya dolmuşa binip gittiler. Yani bu olayı belkide en fazla aklında tutan benim 1 hafta on gün felan oldu. Türk insanın bi olayı en fazla 28 gün gündemde tuttuğunu biliyormuydunuz? Yirmisekiz gün yav sonra herşey unutuluyor yani, ölsenizde, sakat kalsanızda, dünya batsa en fazla 28 gün. Yazık biyerden atlamaya değmez. Aslında o herif atlıcak gibide durmuyordu sırf şov için çıkmış galiba oraya, yani bana öyle geldi aslında. Derdinide anlamadım ama bir kaç gün sonra arkadaşlara bahsettim gören olmuş itfaye gelmiş onlar ordayken, bez germişler atlarsa ölmesin diye(cehennem silahının ilk filmi geldi aklıma bilenler bilir). Atmamış ama atlasaydı duyardım, baya bi araştırdım netten.
Bu ara çalıştığım yere yurt dışından misafir yağıyor, amcalar teyzeler geliyor fransadan, italyadan. Acaip insanlar var benim çalıştığım yerde bu gelen yabancıları esir ediyo bitanesi başkalarıyla iletişim kurmalarını engelliyor insanların hep benle hep benle, bir nevi deli, hep kendi konuşcak manyak, hasta. Burdan kızlara sesleniyorum 30unu geçmeden evlenin, çok geç olmadan.
Romen bi arkadaşım var pariste master yapıyor, konuştuk geçenlerde ne özendim ya bende pariste okumak istiyorum. Bazı arkadaşarım var, ankara çok sıkıcı istanbulda okumak istiyorum diye yakınıyorlar. Bi de benim çalıştığım yerdeki hatun var şu yukarda bahsettiğim oxford a göndermişler bunu, yapamamış gerizekalı. Ailem beni oxforda göndercek te yapamıcam ha, valla a.k. bütün oxfordun. Şu ülkede bi söz var arkadaş "urfada oxford vardı da ben mi okumadım" diye. Burda insalarla uğraşıp, yatmak daha kolay gelio, tam gerizekalı yav.
Neyse bu kadar dedikodu yeter.
Şu blog olayında dikkat ettiğim bi durum var içmeden yazamıyorum. Olmuyor arkadaş. Bi iletişim problemi var, içimi dökemiyorum. İlla alkol lazım. Evde aldığım biraların metal kutularını biriktiriyorum çuval oldu 2 ayda,
Dünyanın en şanşsız insanı benim bu arada torpil buldum müthiş bi işe gircektim, torpilimi işten çıkarttılar, nası torpilmiş demeyin hatun baya bi yüksek bi mevkideydi, sansayonel bi şekilde işten atıldı, olay oldu, (onun için eylem felan yapıldı, okullarda). Yazık oldu benim yüzümden işinden oldu zavallı, kişisel ve meşhur şanssızlığım yüzünden.
Hayatım baya bi monoton, bu gün pazartesi, 3 haftadır takip ediyorum aynı şeyleri yapıyorum; okul-ev, haftasonu arkadaşlarla dışarı çık, bilgisayarda oyun oyna, yat, uyu, kalk, haftasonları özenle kahvaltı hazırla sonra afiyetle ye, kahvaltıdan sonra sigara içme. Haftaiçi hep aynı olduğu için bahsetmiyorum, sanırım ben mutsuzum. Kıvılcım bekliyoum bi çok insan gibi. Geçen loto (geçen hafta çıkmadan önce, yani iki hafta önce) 35 milyon tl ikramiye veriodu, 10 liralık oynadım, 2 tutturdum(o kadarda şanssız değilim galiba hah). Sanki para herşeyi çözücekmiş gibi, şu an trilyonlarım olsa da farketmezdi galiba, bilmiyorum ama benim öyle parayla çok çok hayalim yok, işte nebiliyim onu alıyım bunu alıyım, ee hadi para da oldu aldım ee yine aynı bitti geçti. En fazla rakı yerine jack daniels içerim o olur, o kadar yani, daha fazlası değil. Para hayali, neyse hiç birşeyi çözmüyor.
İçince daha çekilir daha iyi biri olduğumu farkettim bugün. İyi geceler.
Ya arkadaş tatil nedir unuttum. Nasıl bir çalişma hayatıymış bu. Alkolik olmaya başladım biraz biraz. Param yok ama alkolik oluyorum, hep böyle filmlerdeki gibi jack daniels içmek istemiştim ama promosyona girmiş rakıları içiyorum bu aralar en pahalı olarak. Aslında düşününce bira daha pahalıya geliyor.
Ev değiştirdim bu arada (bu ara dediğim 2 ay) tek yaşıyorum artık. Geçen bu yeni taşındığım eve geliyorum kızılaydan dolmuşa binicem; herifin teki karşı binadan intihar ediyor. İlk başta işçi filan zannettim, sallamadım sonra herif binadan sarktı felan, insanlarda sonradan uyandı benim gibi, göbeğini filan kesti jiletle galiba, uzaktan görünmüyodu pek. Bağırdı sonra, insanlar öyle yürüyüp veya dolmuşa binip gittiler. Yani bu olayı belkide en fazla aklında tutan benim 1 hafta on gün felan oldu. Türk insanın bi olayı en fazla 28 gün gündemde tuttuğunu biliyormuydunuz? Yirmisekiz gün yav sonra herşey unutuluyor yani, ölsenizde, sakat kalsanızda, dünya batsa en fazla 28 gün. Yazık biyerden atlamaya değmez. Aslında o herif atlıcak gibide durmuyordu sırf şov için çıkmış galiba oraya, yani bana öyle geldi aslında. Derdinide anlamadım ama bir kaç gün sonra arkadaşlara bahsettim gören olmuş itfaye gelmiş onlar ordayken, bez germişler atlarsa ölmesin diye(cehennem silahının ilk filmi geldi aklıma bilenler bilir). Atmamış ama atlasaydı duyardım, baya bi araştırdım netten.
Bu ara çalıştığım yere yurt dışından misafir yağıyor, amcalar teyzeler geliyor fransadan, italyadan. Acaip insanlar var benim çalıştığım yerde bu gelen yabancıları esir ediyo bitanesi başkalarıyla iletişim kurmalarını engelliyor insanların hep benle hep benle, bir nevi deli, hep kendi konuşcak manyak, hasta. Burdan kızlara sesleniyorum 30unu geçmeden evlenin, çok geç olmadan.
Romen bi arkadaşım var pariste master yapıyor, konuştuk geçenlerde ne özendim ya bende pariste okumak istiyorum. Bazı arkadaşarım var, ankara çok sıkıcı istanbulda okumak istiyorum diye yakınıyorlar. Bi de benim çalıştığım yerdeki hatun var şu yukarda bahsettiğim oxford a göndermişler bunu, yapamamış gerizekalı. Ailem beni oxforda göndercek te yapamıcam ha, valla a.k. bütün oxfordun. Şu ülkede bi söz var arkadaş "urfada oxford vardı da ben mi okumadım" diye. Burda insalarla uğraşıp, yatmak daha kolay gelio, tam gerizekalı yav.
Neyse bu kadar dedikodu yeter.
Şu blog olayında dikkat ettiğim bi durum var içmeden yazamıyorum. Olmuyor arkadaş. Bi iletişim problemi var, içimi dökemiyorum. İlla alkol lazım. Evde aldığım biraların metal kutularını biriktiriyorum çuval oldu 2 ayda,
Dünyanın en şanşsız insanı benim bu arada torpil buldum müthiş bi işe gircektim, torpilimi işten çıkarttılar, nası torpilmiş demeyin hatun baya bi yüksek bi mevkideydi, sansayonel bi şekilde işten atıldı, olay oldu, (onun için eylem felan yapıldı, okullarda). Yazık oldu benim yüzümden işinden oldu zavallı, kişisel ve meşhur şanssızlığım yüzünden.
Hayatım baya bi monoton, bu gün pazartesi, 3 haftadır takip ediyorum aynı şeyleri yapıyorum; okul-ev, haftasonu arkadaşlarla dışarı çık, bilgisayarda oyun oyna, yat, uyu, kalk, haftasonları özenle kahvaltı hazırla sonra afiyetle ye, kahvaltıdan sonra sigara içme. Haftaiçi hep aynı olduğu için bahsetmiyorum, sanırım ben mutsuzum. Kıvılcım bekliyoum bi çok insan gibi. Geçen loto (geçen hafta çıkmadan önce, yani iki hafta önce) 35 milyon tl ikramiye veriodu, 10 liralık oynadım, 2 tutturdum(o kadarda şanssız değilim galiba hah). Sanki para herşeyi çözücekmiş gibi, şu an trilyonlarım olsa da farketmezdi galiba, bilmiyorum ama benim öyle parayla çok çok hayalim yok, işte nebiliyim onu alıyım bunu alıyım, ee hadi para da oldu aldım ee yine aynı bitti geçti. En fazla rakı yerine jack daniels içerim o olur, o kadar yani, daha fazlası değil. Para hayali, neyse hiç birşeyi çözmüyor.
İçince daha çekilir daha iyi biri olduğumu farkettim bugün. İyi geceler.
